Page 1 of 1,4011234567...Last »
28th Mar 2017

သံသရာတစ္ေကြ႔ဝယ္။ ။

အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ႏွစ္ေပါင္း(၇၀)ေက်ာ္ကြာျခားတဲ့ဓာတ္ပံုႏွစ္ပံုထဲမွာ
ကခ်င္တုိင္းရင္းသူအမ်ဳိးသမီးၾကီးႏွစ္ဦးဟာ ႏွစ္ၾကိမ္တုိင္တုိင္ ထူးျခားစြာ ပါဝင္ေနခဲ့ပါတယ္။

image

image

ဓာတ္ပံု။ ။မူရင္းပုိင္ရွင္မ်ား
Credit to Saya Min Din

Filed under Knowledge Base, Myanmar/Burmese | Be the first to comment! » (ၿမန္မာလိုလဲ ကြန္မန္ ့ေပးႏုိင္ပါၿပီ)

28th Mar 2017

Joke of the day

image

Filed under Beauties & Hunkies & Couples | Be the first to comment! » (ၿမန္မာလိုလဲ ကြန္မန္ ့ေပးႏုိင္ပါၿပီ)

26th Mar 2017

“ေရစက္”

          အိုင္ေဒါမတိုင္ခင္တစ္ရက္မွာ ေရးခ်င္လ်က္နဲ႔ “ငါ႔ လူမုန္းမ်ားပါ႔မယ္ေလ။” ဆို တမင္မေရးပဲ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနမိတဲ႔ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း စိတ္ထဲ တႏုံ႔ႏုံ႔နဲ႔ အိပ္လို႔ေတာင္ မေပ်ာ္နိုင္ေအာင္ အဲသည္အေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိတဲ႔အခါ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ပဲ ျပန္အေျဖထုတ္ရပါတယ္။ အဲသေလာက္ အပတ္တကုတ္ စဥ္းစားအားထုတ္ၿပီး ေရးလာခဲ႔သမွ် စာတိုေပစေတြဟာ ပိုက္ဆံရဖို႔ မဟုတ္မွန္းေတာ႔ ကိုယ္႔ဘာသာလည္းသိသလို တေလာကလုံးလည္း သိမွာပါေလ။ နံမည္ႀကီးခ်င္လို႔ ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္လို႔ မဟုတ္မွန္းေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ကိုယ္႔ကိုယ္နဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားကို သိတာပါ။ ဘယ္သူမွ အထင္မႀကီးလည္းေန။ ဘယ္သူကမွ အေရးတယူ လာမဖတ္လည္းေန။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ေရးခ်င္လို႔ကို ေရးေနတာ။ Like ေတြ Share ေတြ မ်ားခ်င္လို႔ ေရးေနတယ္ ထင္ရင္ေတာ႔ Ha Ha ပဲ ေပးပလိုက္မယ္။ “No. Thank You.” ပါ။ ဒါဆိုရင္ လူတဘက္သားရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းေတြကို ဘာဂရုစိုက္စရာ လိုသလဲ။ အမွန္တရားအတြက္ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ငါ႔စကားႏြားရ မေျပာလိုပါဘူး။ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တာကလည္း ေနာင္တခ်ိန္ ငါးမွန္းဖားမွန္း အေျဖထြက္လာတဲ႔အခါ မွန္ခ်င္မွ မွန္မွာ နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း ေရးေနတဲ႔ အခ်ိန္တုန္းက အမွန္တကယ္ မိမိကိုယ္တိုင္ ယုံၾကည္ရာကိုပဲ ေရးတာပါေလ။ မဟုတ္ကဟုတ္က ဝါဒျဖန္႔ဖို႔၊ မဲဆြယ္ဖို႔၊ Psy War လုပ္ဖို႔ သိသိႀကီးနဲ႔ ကိုယ္႔စာဖတ္တဲ႔သူေတြကို လိမ္ဖို႔ ညာဖို႔ လွည့္စားဖို႔ မႈိင္းတိုက္တဲ႔ စာမ်ဳိးေတာ႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေရးခဲ႔ဖူးဘူး။ ဘယ္ေတာ႔မွလည္း ေရးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဤမွန္ေသာသစၥာစကားေၾကာင္႔ ဘဝဆက္တုိင္း သူတပါးက ဦးေႏွာက္ကန္းေအာင္ Brain Wash လုပ္ၿပီး သူတို႔လိုရာ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္ေတြကို ညႊန္ၾကားေစခိုင္းခံရေသာသူ မျဖစ္ေစဖို႔ ပြင္႔ေတာ္မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္ အဆူဆူကို တိုင္တည္ ဆုေတာင္းပါတယ္။

            အခ်ီးနိဒါန္းနဲ႔တင္ မ်က္လုံးမ်က္ဆံေတြ ျပဴးကုန္ေလာက္ၿပီ။ သည္တစ္ခါေရာ ဘယ္သူ႔ကိုမ်ား တီးလိုက္ျပန္ၿပီ တိန္တိန္ျမည္ လုပ္ဦးမလို႔လဲ ေမးကုန္ေတာ႔မယ္။ ေမးစရာလားဗ်ာ။ ထုံးစံအတိုင္း ရိုးရာမပ်က္ စစ္တပ္မေကာင္းေၾကာင္း ကိုယ္႔ေကာင္းေၾကာင္း မဟုတ္ရင္ ဂနၱဝင္ေမေမ ဂရုဏာေမေမ ျမင္႔မိုရ္ေမေမ ေကာင္းကင္ေမေမပဲ လာဦးမွာေပါ႔။ ဒါ႔ထက္ပိုၿပီး တိက်ေအာင္ ေဟာခ်င္ေသးသပဆို ဟိုကုလားႀကီးေသတဲ႔ကိစၥ စစ္တပ္ကိုပုံခ်ၿပီး မေက်ႏိုင္မခ်မ္းနိုင္ သခြပ္ပင္က မီးတက်ည္က်ည္ ရႈိ႕မွာေပါ႔။ အဲ႔လိုနဲ႔ပဲ တပ္ထဲကလူေတြလည္း ကုိယ္႔ကို သံပုရာသီးထက္ကို ခ်ဥ္လွၿပီ။ ရဲထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုရင္ေတာ႔ ကိုယ္ရွိမယ္႔ပြဲဆို ေရွာင္ေနသလား ေအာင္႔ေမ႔ရတယ္။ အလကားေနရင္း ကိုယ္႔ထမင္းကိုယ္စားၿပီး လူမုန္းမ်ားမယ္႔စာမ်ဳိး မေရးတာေကာင္းတယ္လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ဆင္ျခင္မိလို႔ ေအာင္႔အည္း သည္းညည္းခံၿပီး မေရးပဲေနၾကည့္တယ္။ မရဘူး။ ေစာေစာကလိုပဲ ဆင္ေျခအႀကီးႀကီးရွာၿပီး မေနႏိုင္မထိုင္နိုင္ ေရးမိျပန္ပါေရာ။

              မေန႔ညက ျမဝတီကျပတဲ႔ စစ္ကားကေလး ေကာင္းလွခ်ည္ရဲ႕ဆို။ ဟိုလူကလည္းေကာင္း သည္လူကလည္းေကာင္း၊ ညႊန္းလိုက္ၾကတာ။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ဗီဒီယိုဖိုင္ အတြဲဆက္ကေလးေတြေတာင္ ထြက္လာၿပီ။ ၾကည့္ခ်င္ရင္ ကလစ္ကေလး ႏွိပ္လိုက္ရုံရယ္။ ျမန္မာအိုင္ေဒါလိုေတာင္ ေၾကာ္ျငာအၾကာႀကီး မေစာင္႔ရဘူး။ ဒါေပမယ္႔လည္း အန္ကယ္ကေတာ႔ No ပါ သားရယ္။ ဖီလင္ကိုမလာဘူး။ ေကာင္းမွန္း သိပါတယ္။ ယုံၾကည္ေလာက္သူမ်ားက ေကာင္းလွခ်ည္ရဲ႕ အတန္တန္ ညႊန္းေနတဲ႔ဟာ။ ခက္တာက မသာအိမ္ေရွ႕ ဘုရားပြဲလွည့္လာသလိုပဲ။ ကိုယ္က သူတို႔မွမဟုတ္တာ။ ဘယ္လိုလုပ္ ခံစားေပးနိုင္မွာလဲ။ သူတို႔ကလည္း ကိုယ္မဟုတ္တဲ႔အတြက္ နားလည္ႏိုင္ၾကမယ္ မထင္ဘူး။ စစ္တပ္ကလုပ္တဲ႔အလုပ္တစ္ခုခု ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာသံၾကားရင္ေတာင္ အဲသည္အေကာင္နားမွာ ခါးေနေလာက္တယ္ လို႔ပဲ ေအာင္႔ေမ႔မွာ။

              အဲ႔ဒါ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ လို႔ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ျပန္သုံးသပ္တဲ႔အခါ အေျဖကိုသြားေတြ႔တယ္။ အဲ႔ဒါ ေရစက္ကုန္ေနတာ ျဖစ္မယ္။ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ အတူေရွ႕ဆက္ဖို႔ ဆႏၵမရွိေတာ႔တာ။ မျဖစ္မေန မလႊဲမေရွာင္သာလို႔သာ ဆက္စပ္ပတ္သက္ေနရတယ္။ စိတ္ထဲအသည္းထဲက နည္းနည္းမွကို မႏွစ္လိုေတာ႔တာ။ ဒါဟာ အစြန္းေရာက္သြားတာ မဟုတ္ဘူးလား။ အဲသလို အမုန္းတရားေတြနဲ႔ အစြန္းေရာက္မယ္႔ စာမ်ဳိးေတြ ေရးေနေျပာေနရင္ ကုိယ္လည္းပဲ ဦးဝီရသူ နဲ႔ ဘာထူးမလဲ။ ဒါ မွားတယ္။ မျဖစ္သင္႔ဘူး။ ကိုယ္႔အမ်ဳိးထဲမွာလည္း တပ္ကလူေတြ အမ်ားႀကီး။ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ရွိတယ္။ သူမ်ားေတြလို တပ္ကေက်းဇူး မူးလို႔ေတာင္ ရွဴစရာမရွိဘူးလို႔ ေျပာနိုင္တာလည္းမဟုတ္။ တပ္ကအေစာင္႔အေရွာက္ အေစာင္အမနဲ႔ ကင္းမွမကင္းခဲ႔တာ။ အဲသည္ မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းေတြ ေထာက္ထားလိုက္ရင္ အခုလို မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္ စာမ်ဳိးေတြ ေရးစရာအေၾကာင္း မရွိဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္တရားခ်ပါတယ္။ ငါ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ လက္ခုပ္သံၾကားခ်င္ ဆိုက္ကားနင္းစားရမလား။ ေျမွာက္ေပးတိုင္း ေရွ႕ထြက္ထြက္ က ခ်င္ရင္ တရုတ္ဖုန္းဆိုင္မွာ အေရာင္းစာေရး သြားလုပ္ရမလား။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ဘာေကာင္လဲ အရင္သိေအာင္လုပ္ရတာေပါ႔ေလ။ တကယ္ေတာ႔ သိၿပီးသားပါ။ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး။ အူႏူး၊ အာဝါဒါး၊ အာေပတူးေကာင္။

              အရင္ကဆို ကိုယ္ဟာ စစ္ဗိုလ္ရူးမရူးခဲ႔ေပမယ္႔ စစ္ကားေတာ႔ ႀကဳိက္ပါတယ္။ “ပုလဲမ်က္ရည္” ဆို ငိုၿပီးကို ၾကည့္တာ။ “အခ်စ္တစ္ပြဲ စစ္ပြဲတစ္ရာ” “ႏွလုံးသားနဲ႔စစ္တာဝန္” “ေႏွာင္းတေျမ့ေျမ့” အကုန္လုံး အသည္းစြဲေအာင္ အလြတ္ရတယ္။ ကေလးဘဝ ေယာက္က်ားေလးေက်ာင္းမွာ  ေနခဲ႔တာ။ စစ္တိုက္တမ္း ကစားဖူးတယ္။ “ေက်းေစတမန္” “အိုဘယ္႔တံခ်ဴရွင္” “ေပဖူးလႊာ” “ေတာင္တန္းျပာနဲ႔ေက်ာပိုးအိပ္” “နတ္သွ်င္ေနာင္” အဲ႔ဒီသီခ်င္းေတြ ကေလးကတည္းက အကုန္ရတယ္။ “မိုေဒကာလဲ မစဲဘဲ ရြားေနဒယ္။” တို႔၊ “ဗမာ ဗမာ ကမၻာေပၚမွာ ၾကြားနိုင္ေစဖို႔ရာ” တို႔၊ “ဖန္ေနဝန္းသို႔ညီ ထြန္းလင္းေျပာင္ေပသည္။” တို႔လည္း ရတာပဲ။ အစိမ္းေတြနဲ႔ စိမ္းရေအာင္ သူပုန္ေတာထဲေမြးလာတာမွ မဟုတ္တာ။

            ဒါေပမယ္႔လည္း စစ္တပ္ထဲဝင္မလား ေမးရင္ ဘယ္တုန္းကမွ ဆႏၵမရွိပါဘူး။ ဆရာဝန္အလုပ္မဝင္ခင္တုန္းက ကိုယ္နဲ႔သိတဲ႔ ရာထူးအႀကီးႀကီးနဲ႔ လူႀကီးတစ္ေယာက္က “ေဟ႔ေကာင္။ မင္း စစ္တပ္ထဲ ဝင္မလား။” လို႔ ေမးဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း အားမနာလွ်ာမက်ဳိးနဲ႔ပဲ ကိုယ္က ျငင္းခဲ႔တယ္။ သူကေတာ႔ “မင္း ေရွ႕တန္းသြားရမွာ ေၾကာက္လို႔လား။ မသြားရပါဘူးကြာ။ ငါေခၚထားမွာေပါ႔။” လို႔ ဆိုခဲ႔ေပမယ္႔ ကိုယ္ေၾကာက္တာ ေရွ႕တန္းသြားရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ အထက္အရာရွိကို ျပားျပားဝပ္ က်ဳိးႏြံနာခံရတာကို ေၾကာက္တာပါ။ သာသနာပိုင္ဆီမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား လုပ္မယ္႔အစားေတာ႔ ေတာေက်ာင္းမွာပဲ ဘုန္းႀကီးဝတ္ခ်င္တဲ႔လူစားေလ။ အထက္လူေျမွာက္စားရင္ ေတာက္ၾကြားတတ္မွန္းသိေပမယ္႔ အရင္းလဲရင္ အဖ်ားလည္း အလိုလိုထင္းျဖစ္တတ္မွန္း အဲသည္အရြယ္ကတည္းက သေဘာေပါက္ပါတယ္။ အဲ႔ဒါေၾကာင္႔ ပိုးဖလံမ်ဳိး မီးကိုမတိုးပဲ အေမွာင္ထဲမွာ ကိုယ္႔ဘာသာ ပိုးစုန္းၾကဴးဘဝနဲ႔ ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါတယ္။ မြဲခ်င္တဲ႔ေခြး ျပာပုံတိုးမိလို႔ ခုထက္ထိ မျဖစ္ထြန္းဘူး ေျပာလည္း မခံနိုင္စရာ မရွိပါဘူး။ ကြကို ႀကဳိက္လို႔တိုးတာ ဘာျဖစ္လဲ။ နူးနူးည့ံည့ံ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေလး။

            အဲ႔ဒီအခ်ိန္တုန္းကေရာ အခုထက္ထိေရာ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ ကိုယ္က်င္႔သုံးေနတဲ႔ အရပ္ဘက္တပ္ဘက္ ဆက္ဆံေရးဟာ ဘာျပသနာမွ မရွိပါဘူး။ ခင္ခင္မင္မင္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြပါပဲ။ အစိမ္းအက်က္ေတာင္ မေရြးမိဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ေဖ႔စ္ဘုတ္ေပၚက ဆက္ဆံေရးက်မွ နဖူးစာမင္ရည္က်ဲသြားတာ ဘာျဖစ္လို႔မ်ားပါလိမ္႔။ ခင္ၿပီးသားလူေတြေတာင္ အားနာစရာေကာင္းေနၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးေတြ အေရာင္ဆိုးလို႔ေနမွာေပါ႔ လို႔ မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျဖၾကပါလိမ္႔မယ္။ ကိုင္း ပရိတ္သတ္ႀကီး အေယာက္တစ္ရာရဲ႕ အေျဖကေရာ ဘယ္လိုလဲ။ ဟုတ္သလား မဟုတ္ဘူးလား။ ေျပာ။

             ကိုယ္႔အေျဖကို ေျပာရရင္ေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ထဲမယ္ စိုေသာလက္ေတြလည္း မေျခာက္ေသးသလို ေျခာက္ေသာလက္ေတြလည္း မစိုေသးပါဘူး။ သူတို႔အားလုံး နဂိုအတိုင္းပဲ ခင္မင္ခ်စ္ခင္ရင္းစြဲ ရွိပါတယ္။ ဒါျဖင္႔ စစ္တပ္တစ္တပ္လုံးမွာ ကိုယ္နဲ႔သိတဲ႔သူေတြသာ အေကာင္း၊ က်န္တဲ႔သူ အယုတၱအနတၱလို႔ သေဘာထားရမလား။ အဲ႔သလိုေတာ႔လည္း ဘယ္ဟုတ္ပါ႔မလဲ။ ဘယ္ေနရာမဆို ေကာင္းတဲ႔သူ မေကာင္းတဲ႔သူ ဒြန္တြဲေနမွာပဲ။ ေကာင္းျခင္း မေကာင္းျခင္းဟာ ကိုယ္နဲ႔သိျခင္းမသိျခင္းနဲ႔ ဆုံးျဖတ္စရာမရွိဘူး။ သူလုပ္တဲ႔ သူ႔အျပဳအမူ၊ သူ႔စိတ္ေနသေဘာထားနဲ႔သာ သုံးသပ္ရရိုးထုံးစံရွိတယ္။ ပုထုဇဥ္ပီပီ ကိုယ္နဲ႔သိတဲ႔သူဆိုရင္ေတာ႔ “သည္လူ ငါသိပါတယ္။ ဒါမ်ဳိး လုပ္မယ္႔လူမဟုတ္ပါဘူး။”  လို႔ပဲေတြးမွာေပါ႔။ ၃၆ ဆင္းေတြလည္း သည္လိုပဲ အင္တာဗ်ဴးထဲေျဖၾကတဲ႔ဟာ။ ဒါေပမယ္႔ မေကာင္းတဲ႔သူ တစုံတေယာက္အတြက္ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုလုံး သိမ္းက်ဳံးစြပ္စြဲျပစ္တင္ခံရၿပီဆိုရင္ေတာ႔ ဘယ္သူကမွ ရဟႏၱာစိတ္ကေလးနဲ႔ “သူေျပာတာလည္း ဟုတ္မွာပဲထင္။” ဆို ျပဳံးေနႏိုင္ပါ႔မလား။ လက္ညွဳိးမေကာင္း လက္ညွဳိး၊ လက္မ မေကာင္း လက္မ၊ တိတိက်က်ေျပာ။ မေျပာနိုင္ပဲ အရပ္လာ ျပသနာရွာရင္ေတာ႔ လက္နက္မကိုင္တဲ႔သူေတြေတာင္ သူေထာင္းငါေထာင္း ထြက္ေထာင္းလို႔ စိစိညက္ညက္ ေက်သြားမယ္။ အဲ႔ဒီမွာတင္ ကိုယ္တို႔နွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အၾကားမွာရွိရတဲ႔ ေမတၱာပ်က္ေၾကာင္း အတတ္ေကာင္းႀကီးကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သြားျမင္မိပါတယ္။

            တဘက္ကလူေတြမွာ ကိုယ္လည္းမဟုတ္ပဲနဲ႔ နင္မဟုတ္ နင္႔အေဖ သိမ္းၾကဳံးမုန္းတီး နာက်ည္းစြပ္စြဲခံရတာ ဘယ္ႀကဳိက္မလဲ။ သူတို႔လည္း တာဝန္အရ လုပ္ေနရတဲ႔ဥစၥာ။ မသကာ ရတုန္းရခိုက္ အခြင္႔အေရးကေလးေတြ မွိန္းၿပီး ယူမိရုံအျပင္ ဘာမွလြန္လြန္က်ဴးက်ဴး လုပ္မထားဘူး။ ဒါလည္း စားထိုက္လို႔စားရတာ မဟုတ္ဘူးလား။ သည္လိုေနရာမ်ဳိးေရာက္ဖို႔ ဘယ္သူက သူတို႔လို သက္လုံးပုံ ဘဝလုံးအပ္ၿပီး ဦးေဆြးဆံေျမ့ ခိုင္းသမွ် မၿငီးမျငဴ လုပ္ေပးႏိုင္လို႔လဲ။ ဘယ္သူမဆို သူတို႔ေနရာေရာက္ရင္ အဲ႔ဒါ ကိုယ္တိုင္ရင္းႏွီးထားရတဲ႔ အသီးအပြင္႔ လို႔ပဲ ျမင္မယ္။ မယုံ ေနာက္လူအပ္ၾကည့္။ သာမဆိုးရင္ ေခါင္းလာျဖတ္ယူ လို႔ ရဲရဲႀကီး အာမခံဝံ့တယ္။ ကိုယ္ကလည္း သူတို႔တေတြ စားႏိုင္ေသာက္ႏိုင္ သုံးႏိုင္ျဖဳန္းႏိုင္တာကို ဘယ္႔ႏွယ္မွ သေဘာမထားပါဘူး။ မနာလိုစရာကို မရွိဘူး။ သူတို႔လိုစားခ်င္ အေစာႀကီးကတည္းက သူတို႔လမ္းလိုက္နိုင္သားပဲ။ ကိုယ္ေရြးတဲ႔လမ္း ကိုယ္ေလွ်ာက္တာ။ သာတယ္နာတယ္ ဘာမွ ႏႈိင္းယွဥ္စရာမလို။ အဘတို႔တေတြ ခ်မ္းသာေတာ႔ စႏႈိက္ေက်ာ္မေလးေတြ ေကာင္းစားမယ္။ ဆယ္လီေခ်ာေခ်ာေလးေတြ လင္ေကာင္းသားေကာင္း ရမယ္။ (ၿပီးမွ ဒူးနဲ႔မ်က္ရည္သုတ္ခ်င္သုတ္၊ မဂၤလာေဆာင္တဲ႔အခ်ိန္ေတာ႔ ျပဳံးေမာ္ေနေစရမယ္။) အဲ႔လိုလူေတြအလယ္မွာ အလုပ္အကိုင္အခြင္႔အလမ္းေတြ အမ်ားႀကီးေပၚလာမယ္။ ရန္ကုန္ဆိုတာ မုန္႔ဟင္းခါးတစ္ပြဲ ေပါက္စီတစ္လုံးကို ေသာင္းဂဏန္းေတာင္းၿပီး ေရာင္းလည္း က်ိတ္က်ိတ္တိုး အလွည့္ေစာင္႔စားရတဲ႔ လူကုံတံရပ္ကြက္ကေလးေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ဘာမွမစားပဲ ေရဝင္ေသာက္ရင္ေတာင္ ဝင္ေၾကး ငါးေထာင္တစ္ေသာင္းေပးရတဲ႔ ကာဖီဆိုင္ေတြ ေခါင္မိုးေပၚတက္ကုန္ၿပီေလ။ ကိုယ္႔တိုင္းျပည္ကလူေတြ ခ်မ္းသာတာ အျပင္ကိုေရာက္သြားတဲ႔ပိုက္ဆံမဟုတ္ဘူး။ လက္ခုပ္ျပည့္ေတာ႔ လက္ၾကားယိုၿပီး အထဲမွာတင္ လည္ပတ္ေနလိမ္႔မယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အဘတို႔ခ်မ္းသာတာ၊ အဘတို႔သားေတြေျမးေတြ အစိေႏၱယ် အပေမယ် ၾကြယ္ဝတာ ဘာမွ မနာလိုစရာ မရွိဘူး။ ကဲရီးအြန္။ အားေပးတယ္။ ခ်သာခ်။ အတိတ္ကျပဳထားတဲ႔ကုသိုလ္ လို႔ပဲ ေအာင္႔ေမ႔တယ္။

           ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္မခံႏိုင္တဲ႔ နာက်ည္းခ်က္ေတြက တကယ္တမ္းက် ကိုယ္နဲ႔ ဘာမွေတာင္ မပတ္သက္ဘူး။ ဖုန္းေမာ္ေသတာ လက္မခံနိုင္ဘူး။ ကိုပါႀကီးေသတာ လက္မခံနိုင္ဘူး။ ေဒၚခင္ဝင္းေသတာ၊ ဦးကိုနီေသတာ၊ အခုေနာက္ဆုံး ဆိုင္ကယ္စီးရင္း အသားလြတ္ႀကီး တာဝန္ယူမယ္႔သူ မရွိပဲ ေသနတ္မွန္ေသတာ၊ အဲ႔ဒါေတြကို ဘယ္ဟာမွ လက္မခံႏိုင္ဘူး။ အဲ႔ဒီလူေတြေသရတာ ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရွိသလဲ။ ဘယ္သူကမွ တာဝန္မယူတာေတာ႔ ေသခ်ာတယ္။ သူတို႔အားလုံး တရားဥပေဒရဲ႕အေစာင္႔အေရွာက္ မရပဲနဲ႔ ေသဆုံးသြားခဲ႔တယ္။ “ေအာင္မယ္။ လူေလး ငါးေယာက္မျပည့္တာ လာစာဖြဲ႔ေနတယ္။ စစ္တပ္ထဲ မင္းတို႔ အဲသလိုေစာ္ကားတဲ႔စာမ်ဳိးေရးႏိုင္ဖို႔ အသက္ေပးခဲ႔ရတာ ေရေတာင္မေရႏိုင္။” သူတို႔ကေတာ႔ အဲသလိုပဲ ေတြးမယ္ေလ။ ကိုယ္ကေတာ႔ က်ဆုံးေလၿပီးေသာ စစ္သည္အေပါင္းတို႔ကို အေလးျပဳခ်င္ျပဳမယ္။ စစ္နဲ႔ဘာမွ မပတ္သက္တဲ႔ အရပ္သားေတြဆီ ေသနတ္ေျပာင္းဝလွည့္တာေတာ႔ ေျခသလုံးေျပးမဖက္ခ်င္ဘူး။ သူတို႔ခမ်ာ စစ္ျဖစ္လို႔ ေျမစာပင္ ျဖစ္ရတာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ေၾကာင္႔ ဘာ႔အတြက္ ေသရတယ္ဆိုတာ စကားေတာင္စပ္လို႔ အေမးမခံပဲ ေတာ္ေစတန္ေစတိတ္ေစ နဲ႔ အတင္းၿငိမ္းခိုင္းတယ္။ ေသတဲ႔သူေတြကိုသာ အကာအကြယ္မေပးနိုင္တာ၊ မွန္ကန္မွ်တတဲ႔ တရားစီရင္မႈ မေပးႏိုင္တာ။ သတ္တဲ႔သူေတြကိုေတာ႔ အျပည့္အဝ ကာကြယ္ေစာင္႔ေရွာက္မႈ ေပးထားတယ္။ ကိုနီေသတာ တပ္နဲ႔ဘာမွ မသက္ဆိုင္ဘူး ဆိုေပမယ္႔ မိထားသမွ်က တပ္ထြက္ေတြ၊ တပ္ကိုမွီတဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို အစစ္အေဆး အစည္းအၾကပ္မရွိ လုပ္ကိုင္ေနသူေတြ။ ႀကဳိးကိုင္ေစခိုင္းသူက ျမန္မာျပည္မွာ ထိပ္တန္း စစ္တပ္အရာရွိႀကီးေတြေနတဲ႔အရပ္မွာ အပ္ခ်ေလာင္းဆို အစအနေပ်ာက္သြားတာ။ ၿပီးတာနဲ႔ ေျခရာေဖ်ာက္တဲ႔ ကေဝအတတ္ေတြနဲ႔ လွည့္စားလိုက္ၾကေရာ။ ဘုရားသူခိုး လူသတ္သမားကို ဘုန္းႀကီးကိုယ္တိုင္က ဘုရားအေလာင္းကဲ႔သို႔ စြန္႔စားေတာ္မူပါေပတယ္ဆို လက္အုပ္လွမ္းခ်ီတယ္။ ဘာသာ သာသနာအတြက္ သတ္ရပါတယ္ဆိုၿပီး လူသနားေအာင္ ဒရာမာခ်ဳိးတယ္။ ရဲေတြကိုယ္တိုင္က ဘယ္ေတာ႔မွ ဖမ္းမမိေတာ႔ပါဘူးဆိုၿပီး အမႈပိတ္သိမ္းခ်င္ေနတယ္။ တကယ္ဆို သူ႔မမိလည္း သူ႔ခိုင္းတဲ႔သူ မိေနမွဟာ၊ သူကတဆင္႔ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘယ္သူရွိသလဲ စုံစမ္းလို႔ရလ်က္သားနဲ႔ သည္ေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ပါ ဇာတ္သိမ္းခိုင္းေနတယ္။ ျဖစ္သမွ် အျဖစ္အပ်က္တိုင္းမွာ တာဝန္ရွိမွန္း တာဝန္မကင္းမွန္း သိသိႀကီးနဲ႔ တာဝန္လည္း မယူ တာဝန္လည္းမခံဘူး။ သူနဲ႔ဘာမွ မပတ္သက္သလိုေနတာေတာင္ မဟုတ္။ “ဒီေနရာက ဆက္မလိုက္နဲ႔။ လွည့္ျပန္။” ဆိုၿပီး စည္းသုံးတန္တားထားတယ္။

            ဒီကလည္း မုန္လာဥသာ စားခ်င္စားမယ္။ မုန္လာဥလုပ္တာေတာ႔ မႀကဳိက္။ ဒီလူေတြအတြက္ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ရမလဲ။ အျပစ္တင္စရာလူမရွိရင္ တာဝန္ရွိတဲ႔အဖြဲ႔အစည္းကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ဖို႔ပဲ ရွိတယ္။ အဲ႔သလိုလည္း အျပစ္တင္မခံနိုင္ဘူး။ ဥပေဒလက္တံကို သူတို႔အထဲလည္း အဝင္မခံနိုင္ဘူး။ “ဝမ္းနည္းပါသည္။ ေနာင္ သည္လိုမျဖစ္ေစရပါဘူး။” ဆိုတဲ႔ ေျဖသိမ္႔နားခ် စကားကေလးေတာင္ မၾကားရ။ အဲသမွာတင္ အျမင္ေတြအၾကားေတြ ခါးတာခါးတာဆိုတာေလ။ ေလာက္ကိုင္မွာ အတုံးအရုံးတဲ႔ဆိုလည္း ကိုယ္နဲ႔ဘာမွ မပတ္သက္သလိုေနတတ္လာတယ္။ စစ္ဗိုလ္ေလးေတြ ဓါတ္ပုံေလးေထာင္၊ ကုတင္ေပၚ ယူနီေဖာင္းေလး အစန္႔လိုက္တင္ျပထားလည္း မထုံတက္ေတး ေက်ာ္ဖတ္တတ္လာတယ္။ ေဆးရုံေပၚမယ္ မိန္းမလက္ကေလးကိုင္ မ်က္ရည္ေတာက္ေတာက္က်ျပတဲ႔ စစ္ဗိုလ္ဆို ရယ္ေတာင္ ရယ္မိေသး။ သူတို႔နဲ႔ေတာ႔ ဘာမွ မဆိုင္မွန္း သိသားပဲ။ ဒါေပမယ္႔ တရားကို နတ္ကမေစာင္႔ႏုိင္တဲ႔အခါ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ပဲ ေစာင္႔တတ္သလို ေစာင္႔ပလိုက္တယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း အျပစ္မတင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ေမတၱာမရွိဘူး။ စိတ္ဓါတ္ေတြ ေရစက္ေတြ ကုန္ခမ္းသြားတယ္။ ဒီလိုလူ ဘယ္လိုႏွလုံးသားနဲ႔ စစ္ကားၾကည့္ၿပီး ခံစားရပါ႔မလဲ။

            မၾကည့္ခ်င္ေနေပါ႔။ မေက်နပ္လည္း အဲ႔သမွာ ဖင္နဲ႔ငုတ္နဲ႔ မေသမခ်င္းထိုင္ေဆာင္႔ၿပီး ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ေသ။ ကိုယ္႔ဘယ္သူမွ အေရးတယူ အဖက္လုပ္စရာ မရွိဘူး။ ကိုယ္မခ်စ္လည္းေန။ ျမန္မာျပည္မွာ သူတို႔ခ်စ္မယ္႔သူေတြ မ်ားလြန္လြန္းလို႔ ခါခ်ေနရတယ္။ ဘယ္ေနရာမဆို သူ႔လူနဲ႔ သူ႔ပရိသတ္ ရွိတာခ်ည့္ပဲ။ ေကာင္းပါတယ္။ ၾကည့္ၾကေပါ႔။ ႀကဳိက္ၾကေပါ႔။ လိုအပ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္ႀကီးကို ျပည္သူေတြက ခ်စ္ခ်င္ခ်စ္ မခ်စ္ခ်င္ေန။ တပ္မေတာ္သားေတြကိုယ္တိုင္က ခ်စ္ ခ်စ္ ခ်စ္ ခ်စ္ နဲ႔ ျမည္ေနဖို႔လိုတယ္။ အဲသည္အတြက္ ပီယဝါစာ ခ်စ္ဖြယ္ေသာစကားေလးေတြ၊ ရူပါရုံ သဒၵါရုံ အေခ်ာအလွေလးေတြ၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းထၿပီး အသားေတြေတာင္ တဆတ္ဆတ္တုန္တယ္ ဆိုတဲ႔ ခံစားမႈကေလးေတြ လိုတယ္။ အဲသည္ေတာ႔ ရိုက္ၾကေပါ႔။ ဘာျဖစ္လဲ။ သူတို႔အရပ္နဲ႔ သူတို႔ဇာတ္ လက္ခံအားေပးတာ ေကာင္းသားပဲ။ တပ္ထဲကလူဆိုတာ ကိုယ္႔လိုမ်ဳိး ေရစက္ကုန္တဲ႔အေတြးမ်ဳိးေတြးရင္ အသားထဲကေလာက္ပဲ။ အရွင္ကိုမထားအပ္ဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ အဲ႔လိုအေတြးမ်ဳိးမဝင္ေအာင္၊ ကိုယ္႔အလုပ္ကိုယ္ ခ်စ္တဲ႔ ကိုယ္ခံအားေကာင္းေနဖို႔လိုတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ၾကည့္။ ယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔ၾကည့္။ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ခံစားၿပီးေတာ႔ၾကည့္။ သူတို႔လည္း သူတို႔ေလွႀကီး ပဲခူးေရာက္ေရာက္ ပုဂံေရာက္ေရာက္ ေမွာက္ကာမွေမွာက္ေရာ႔ တက္ညီလက္ညီ ႀကဳိးစားပန္းစား ေလွာ္ေနတာ။ မလိုက္ခ်င္တဲ႔ေကာင္ ေနခဲ႔။ ကန္႔လန္႔ကန္႔လန္႔လုပ္လာရင္ ေလွေပၚက ကန္ခ်ပစ္ခဲ႔မွာ။ အလို သူတို႔လည္း ကိုယ္နဲ႔ ေရစက္ကုန္ေနမွပဲကိုး။ ဝမ္းမနည္းလိုက္တာ။

             အစကတည္းက ေျပာခဲ႔ပါတယ္ေလ။ သည္လိုအေတြးမ်ဳိးေတြး သည္လိုစာမ်ဳိးေရးဖို႔ဆိုတာ ေတာ္ရုံအစြန္းမေရာက္ပဲနဲ႔ ရကိုမရဘူး။ ေတာ္ေတာ္ကို အစြန္းေရာက္လာလို႔သာ သည္ဘူတာဆိုက္ကုန္တာ။ အဲ႔ဒါေၾကာင္႔ ဘယ္ေနရာမွာ လမ္းလြဲခဲ႔တာလည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေကာက္ၾကည့္တဲ႔အခါ ေရစက္ကုန္ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းကို သြားေတြ႔တာ။ အေရးမႀကီးပါဘူးေလ။ မဖုတ္ေလာက္ မသုတ္ေလာက္၊ ရြာျပင္ကအရူး သိုက္စာရြတ္သလို သူ႔ဘာသူ ဘလြတ္ရႊတ္တ ေလွ်ာက္ဖြေနတဲ႔ဟာ အဖက္ကို လုပ္စရာမလိုဘူး။ အလကား။ ရဲမိုးေလာက္ေတာင္ ဖတ္သူမရွိ။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီအရူးလိုေကာင္ေတြ မ်ားမ်ားလာၿပီဆိုရင္ေတာ႔ ကိုယ္႔ဘာသာ ဆက္စဥ္းစား။ ပဲခူးေရာက္လုပလား။ ပုဂံေရာက္လုပလား။ တေနရာမဟုတ္ တေနရာေတာ႔ ေရာက္ကိုေရာက္ရမွာ။ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ေရာက္ရား။ မာလိန္မွဴးႀကီးက ရိကၡာစုံတင္ ဟတ္စကီးနဲ႔ ပ်ံေတာ္မူသြားၿပီး ေလွထိုးသားေတြခ်ည့္ ေလွခြက္နဲ႔အလံ ခ်န္မထားခဲ႔ဖို႔ေတာ႔ လိုမွာေပါ႔ေနာ႔။

(သင္ခန္းစာ။ မေရးပဲထားခဲ႔တာက ပိုေကာင္းတယ္ မဟုတ္ဘူးလားလို႔။)

Credit to Saya Soe Min

Filed under Articles, Asia Entertainment, Knowledge Base | Be the first to comment! » (ၿမန္မာလိုလဲ ကြန္မန္ ့ေပးႏုိင္ပါၿပီ)

Join shwedarling.com mailing list

email:

Powered by NotifyList.com
Page 1 of 1,4011234567...Last »

Recent Posts


သံသရာတစ္ေကြ႔ဝယ္။ ။
Filed under Knowledge Base, Myanmar/Burmese on March 28, 2017

Joke of the day
Filed under Beauties & Hunkies & Couples on March 28, 2017

“ေရစက္”
Filed under Articles, Asia Entertainment, Knowledge Base on March 26, 2017

Congrats! to Thar Nge
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 26, 2017

Funny! Myanmar Police
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 26, 2017

Fishy Tayzar Linn
Filed under Articles, Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 22, 2017

Hot News about May Htut Khaung’s Fashion
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 21, 2017

“အကယ္ဒမီရင္ခုန္သံ”
Filed under Articles, Asia Entertainment, Notes on March 19, 2017

“ဖီလင္ ၂၉”
Filed under Articles, Asia Entertainment, Knowledge Base, Myanmar/Burmese, Notes, shweDarling on March 14, 2017

Happy Birthday To Ba Ba U Tin Oo
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples, Free Burma on March 13, 2017

Respectful Lady!
Filed under Asia Entertainment, Knowledge Base on March 10, 2017

Please protect your enviroment!!
Filed under Articles, Asia Entertainment, Knowledge Base on March 9, 2017

Whan & Sai Sai
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 7, 2017

Ma Htet ‘s Swimwear fashion
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 5, 2017

Ye Naung ရဲ႕ အိမ္​အျပန္​ ခရီး
Filed under Asia Entertainment, Beauties & Hunkies & Couples on March 4, 2017

Cartoon of the day
Filed under Blogroll, Knowledge Base on March 1, 2017

လူငယ္​​ေလးမ်ား အဖြဲ႕
Filed under Articles, Knowledge Base, Notes, shweDarling on February 27, 2017

အားက် ​ေလးစား ဖြယ္​ ဆရာမႀကီး
Filed under Articles, Asia Entertainment on February 22, 2017

Bubble Shooter Game ( Play more Games )

International Prepaid Cards

ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဖုန္းေခၚၾကမယ္

Burmese-English Dictionary
Featured sites
Myanmar Entertainment
Free Flash Games
Advertise here
Live Search
Categories
Recent Comments
Archives
Myanmar Blogs
Misc.
Korean Friend Finder - Free Sign Up!

web page hit counter

You might also like...
Most popular posts
Have you read these?